De naaimachine
Eén van die mensen was Elias Howe, de uitvinder van de naaimachine. In het jaar 1844 was hij bezig met het maken van zo’n machine, maar hij kon maar geen manier bedenken waarop hij de naald in de machine kon verwerken. Bij gewone naalden zit het oog aan de stompe kant en in een naaimachine kon hij zo’n gewone naald maar moeilijk plaatsen. Elias Howe was hier meerdere dagen tot diep in de nacht mee bezig. Op een bepaalde nacht was hij in slaap gevallen en had hij een droom waarin hij gevangen werd genomen door woeste, beschilderde krijgers in Afrika. Ze dreigden hem te vermoorden als hij het probleem van de naald niet op zou lossen. Elias Howe had knikkende knieën; het zweet droop over zijn voorhoofd. De krijgers gingen om hem heen staan, en leidden hem met hun speren naar de plek van executie. Ineens zag hij hoe die speren eruit zagen: behalve een stok en een punt zat er ook een oog, een gat, vlak boven de punt. Ineens begreep Elias Howe hoe het zat: voor zijn naaimachine moest hij naalden gebruiken die het oog vlakbij de punt hadden; dan kon de naaimachine wel werken!
Hierna werd hij wakker en maakte hij meteen een schets van dit nieuwe idee. Later testte hij ook een voorloper van zo’n machine: het werkte inderdaad. Hij vroeg patent aan op zijn uitvinding en verdiende hier een leuke boterham mee.