Hoe je het went of keert, verhuizen is een hectische zaak. Als je al een keer bent verhuisd ken je alle moeilijkheden die erbij komen. Er is zo veel aan een huis aan te passen, en natuurlijk wil je alles hebben zoals jij wil. Dit kost twee dingen: tijd en moeite. Mochten er lezers zijn die nog aan het denken zijn om te verhuizen, dan hoop ik niet dat dit verhaal je afschrikt. Het is simpelweg bedoeld om te laten zien dat er bij verhuizen, naast alle zaken die je aan het regelen bent er ook soms dingen mis kunnen gaan. Dingen waar je van tevoren misschien helemaal geen rekening mee had gehouden. En bovenal, dingen die heel lastig op te lossen zijn. In augustus 2019 verhuisde ik samen met mijn vriendin (nu vrouw) naar een nieuwe woning op de Koningsgracht in Utrecht. Het grachtenpand bestaat uit drie verdiepingen en heeft twee voordeuren. Omdat het in totaal om 350 vierkante meter gaat is de woning in tweeën geknipt. Samen met mijn vriendin kocht ik de onderste omdat dit degene was met een achtertuin. Vergeleken met ons huurhuis was het een geweldige verbetering. We keken voor het eerst uit op een straat, in plaats van een weiland op zeven hoog.

Het ongeluk met de gietvloer

Maar ondanks alle mooie dingen was er ook werk aan de winkel. Het huis was een grachtenpand en dat betekent een ding: ouderdom. De draagconstructie bestond uit houten palen (die gelukkig nog niet verrot waren) en de wanden hadden geen isolatie. Zelf ben ik afgestudeerd aan de TU Delft. Ik heb genoten van de opleiding bouwkunde, dus weet ik maar al te goed hoe belangrijk goede isolatie is. Mijn eerste stap was dan ook om de muren en vloeren aan te pakken. Het huis maakte gebruik van radiatoren die de ruimte slecht verwarmde. Mijn idee was om isolatie aan de wanden toe te voegen en de toenmalige vloer te vervangen met vloerverwarming, een isolatielaag en daarbovenop een gietvloer. Bij dit laatste onderdeel ging het mis. Toen ik de gietvloer wilde leggen samen met mijn broer Alfredo vergaten we een gaatje van de bekisting te dichten. Dit resulteerde erin dat we wel een half uur verbaast naar de vloer aan het kijken waren. We konden simpelweg niet geloven dat er zo veel inpast. Pas toen Alfredo zich naar de tuin draaide zag hij dat de vloer naar buiten was gaan lekken. Het opruimen was een hels karwei. We zijn daarna overgestapt op een goedkopere vloer van de de pvc vloeren afdeling van laminaatenparket.nl. Dat ging een stuk gemakkelijker!

Categorie├źn: Blog

0 reacties

Geef een reactie